رویکردی نو بر آموزش کودکان

رویکردی نو بر آموزش کودکان

شناسایی مؤلفه‌های خلاقیت دانش‌آموزان با تأکید بر رویکرد یادگیری معکوس

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه مدیریت آموزشی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
2 استادیار گروه مدیریت آموزشی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
چکیده
هدف: از اهداف مهم تمام نظام‌های آموزشی پرورش خلاقیت در دانش‌آموزان است. همین‌طور بهره‌گیری از روش‌های آموزش مناسب‌تر در پرورش خلاقیت دانش‌آموزان مورد تأکید است. بنابراین، هدف این پژوهش شناسایی مؤلفه‌های خلاقیت دانش‌آموزان با تأکید بر رویکرد یادگیری معکوس بود.
روش: روش پژوهش حاضر برحسب هدف، کاربردی و برحسب نوع داده، کیفی- با تحلیل مضمون بود. مشارکت‌کنندگان در پژوهش شامل خبرگان دانشگاهی رشته علوم تربیتی و خبرگان آموزش و پرورش بودند که به صورت نمونه‌گیری هدفمند و به روش گلوله برفی تعداد 10 مورد مصاحبه قرار گرفتند. ابزار پژوهش مصاحبه‌های نیمه ساختاریافته بود. برای افزایش قابلیت روایی(اعتماد) از روش صوری و پایایی نیز از روش ضریب توافق بین کدگذاران استفاده شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نیز از روش تحلیل مضمون استفاده شد.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که 26 کد باز، 4 کد محوری شامل عوامل فردی با 10 مضمون فرعی؛ محیطی با 7 مضمون فرعی؛ سازمانی با 5 مضمون فرعی و عوامل نهادی با 8 مضمون فرعی به عنوان ابعاد خلاقیت دانش‌آموزان با تأکید بر رویکرد یادگیری معکوس شناسایی شد.
نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه گرفت با آموزش با روش یادگیری معکوس و توجه به مؤلفه‌های آن می‌توان زمینه بروز خلاقیت در دانش‌آموزان را فراهم کرد. لذا برنامه‌ریزان نظام آموزش باید هرچه بیشتر برای پرورش خلاقیت به سوی روش‌های یاددهی- یادگیری خلاق‌تر حرکت نمایند.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

Identifying the components of students' creativity with an emphasis on the reverse learning approach

نویسندگان English

Ali Atashani 1
Maryam Afzalkhani 2
Hadi Rezghi Shirsavar 2
Fakhredien Ahmadi 2
1 PHD student of Educational Management Department, Garmsar Branch, Islamic Azad University, Garmsar, Iran
2 Assistant Professor, Department of Educational Management, Garmsar Branch, Islamic Azad University, Garmsar, Iran
چکیده English

Purpose: One of the important purposes of all educational systems is to foster creativity in students. Likewise, the use of more appropriate teaching methods is emphasized in fostering students' creativity. Therefore, the aim of this research was to identify the dimensions of students' creativity by emphasizing the reverse learning approach.
Method: The present research method was applied in terms of purpose and qualitative in terms of data type - with thematic analysis. The participants in the research included academic experts in the field of educational sciences and education experts who were interviewed in the form of purposeful sampling and using the snowball method. The research tool was semi-structured interviews. To increase the validity (reliability) of the formal method and reliability, the agreement coefficient method between the coders was used. Thematic analysis and coding methods were also used to analyze the data.
Findings: The findings showed that 26 open codes, 4 central codes including individual factors with 10 sub-themes; an environment with 7 sub-themes; Organization with 5 sub-themes and institutional factors with 8 sub-themes were identified as dimensions of students' creativity with emphasis on the reverse learning approach.
Conclusion: It can be concluded that by teaching with the reverse learning method and paying attention to its components, creativity can be provided in students. Therefore, the planners of the education system should move towards more creative teaching-learning methods to cultivate creativity.

کلیدواژه‌ها English

creativity
teaching-learning process
reverse learning
elementary students
احمدی، پروین؛ زارعان، زهره و ابراهیم­پور، مریم. (1402). تأثیر روش یادگیری معکوس بر عزت نفس دانش‌آموزان دوره ابتدایی. آموزش پژوهی، 9(34)، 48-35.
ایزدی، صمد؛ نجف­نژاد، فاطمه و عزیزی شمامی، مصطفی. (1401). تأثیر اجرای رویکرد کلاس معکوس بر پیشرفت تحصیلی، انگیزه یادگیری، احساس تعلق، انگیزه پیشرفت و خودتنظیمی در مقایسه با رویکرد سنتی در بین دانش­آموزان پایه ششم دوره ابتدایی. فصلنامه تدریس پژوهی، 8(3)، 282-253.
چیره­دست، زهراسادات. (1402). تأثیر آموزش به سبک معکوس بر خلاقیت و پیشرفت تحصیلی       دانش­آموزان دختر پایه هفتم در درس فارسی. اولین کنفرانس بین­المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه.
حسنی­نسب، مرتضی و شاهسون مارکده، علی. (1402). تأثیر آموزش به شیوه معکوس بر خودگردانی یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانشجویان در درس تاریخ تحلیلی صدر اسلام. معارف دینی در آینه پژوهش، 1(1)، 56-45.
خرام، الهه. (1399) یادگیری معکوس. دومین همایش ملی فناوری آموزشی: چالش­ها، فرصت­ها و دستاوردها.
رهایی، علی و فیروزی، محمدرضا. (1402). تأثیر روش یادگیری معکوس بر انعطاف‌پذیری ‌شناختی و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان پسر در دوران همه‌گیری ویروس کرونا. پژوهش­های کاربردی روانشناختی، 14(2)، 124-107.
صاحب­یار، حافظ؛ حبیبی کلیبر، رامین؛ مصرآبادی، جواد و فرید، ابوالفضل. (1401). چالش‌های یادگیری معکوس: تحلیل محتوای کیفی. نشریه علمی آموزش و ارزشیابی، 15(60)، 84-47. 
صانعی طبس، منیژه، صانعی طبس، خدیجه و گواهی، زهرا. (1401). بررسی اثربخشی آموزش یادگیری معکوس بر امید به تحصیل و سرزندگی تحصیلی دانش­آموزان پسر دوره متوسطه اول در درس علوم تجربی. نشریه پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت، 2(69)، ۱۳۴-۱۲۵.
کس­نزانی، حلیمه. (1402). بررسی تأثیر روش آموزش معکوس بر میزان یادگیری دانش­آموزان. مجله مطالعات روانشناسی و علوم تربیتی، 5(54)، 24-11.
گلزاری، زینب و عطاران، محمد. (1395). تدریس به روش معکوس در آموزش عالی: روایت­های یک مدرس دانشگاه. دو فصلنامه نظریه و عمل در برنامه درسی، 4(7)، 136-81.
مومنی­راد، اکبر؛ پورجمشیدی، مریم و افشار، جواد. (1401). فراتحلیل تأثیر یادگیری معکوس بر درگیرسازی و انگیزه تحصیلی یادگیرندگان. فناوری­های آموزشی در یادگیری، 5(18)، 30-9.

  • تاریخ دریافت 24 مهر 1403
  • تاریخ بازنگری 30 مهر 1403
  • تاریخ پذیرش 01 آبان 1403
  • تاریخ اولین انتشار 14 اسفند 1403
  • تاریخ انتشار 01 خرداد 1404