رویکردی نو بر آموزش کودکان

رویکردی نو بر آموزش کودکان

اثربخشی آموزش مهارت‌های مثبت‌نگری بر فراهیجان‌های مثبت و منفی و سازگاری هیجانی، اجتماعی و آموزشی در دانش‌آموزان دختر ابتدایی مضطرب

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دکتری مدیریت آموزشی، مدرس دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، گروه مشاوره، واحد قوچان، دانشگاه آزاد اسلامی، قوچان، ایران
3 دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
چکیده
زمینه و هدف: اضطراب نقش موثری در افت ویژگی‌های هیجانی و روانشناختی دارد. بنابراین، هدف این مطالعه تعیین اثربخشی آموزش مهارت‌های مثبت‌نگری بر فراهیجان‌های مثبت و منفی و سازگاری هیجانی، اجتماعی و آموزشی در دانش‌آموزان دختر ابتدایی مضطرب بود.
روش پژوهش: این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر اجرا، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش دانش‌آموزان دختر ابتدایی مضطرب پایه ششم مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر ارومیه در فصل بهار سال 1402 بودند. نمونه مطالعه، 40 کودک بود که با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه جایگزین شدند. گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقه‌ای با مهارت‌های مثبت‌نگری آموزش دید و گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس فراهیجان‌های مثبت و منفی (میتمانسگروبر و همکاران، 2009)، سیاهه سازگاری (سینگ و سینها، 1993) و سیاهه اضطراب (بک و همکاران، 1988) بودند. داده‌های پژوهش با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌ها حاکی از آن بود که بین گروه‌های آزمایش و کنترل از نظر فراهیجان‌های مثبت و منفی و سازگاری هیجانی، اجتماعی و آموزشی تفاوت معناداری وجود داشت. به عبارت دیگر، آموزش مهارت‌های مثبت‌نگری باعث افزایش فراهیجان‌های مثبت، کاهش فراهیجان‌های منفی و بهبود سازگاری هیجانی، اجتماعی و آموزشی در دانش‌آموزان دختر ابتدایی مضطرب شد (001/0P<).
نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این مطالعه، برنامه‌ریزی برای استفاده از آموزش مهارت‌های مثبت‌نگری جهت افزایش فراهیجان‌های مثبت، کاهش فراهیجان‌های منفی و بهبود سازگاری هیجانی، اجتماعی و آموزشی در دانش‌آموزان دختر ابتدایی مضطرب می‌تواند مفید و موثر باشد.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

Effectiveness of Positive Thinking Skills Teaching on Positive and Negative Meta-Emotions and Emotional, Social and Educational Adjustment in Anxious Elementary Female Students

نویسندگان English

Maryam Moradi 1
Hossein Chenarani 2
Farahnaz Jameinezhad 3
1 PhD of Educational Management, Instructor of Farhangian University, Tehran, Iran
2 MA of Family Counseling, Department of Counseling, Quchan Branch, Islamic Azad University, Quchan, Iran
3 PhD of Educational Psychology, Faculty of Educational Science and Psychology, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran
چکیده English

Background and aim: Anxiety plays an effective role in the decline of emotional and psychological characteristics. Therefore, the aim of this study was to determine the effectiveness of positive thinking skills teaching on positive and negative meta-emotions and emotional, social and educational adjustment in anxious elementary female students.
Research methods: This study in terms of purpose was practical and in terms of implementation method was quasi-experimental with a pretest and posttest design with a control group. The research population was sixth grade anxious elementary female students who referred to counseling centers of Urmia city in the spring of 2023 year. The study sample was 40 children who were selected by purposeful sampling method and randomly replaced into two groups. The experimental group trained 10 sessions of 90 minutes with positive thinking skills and the control group did not receive any training. The research tools included positive and negative meta-emotions scale (Mitmansgruber et al, 2009), adjustment inventory (Sinha & Singh, 1993) and anxiety inventory (Beck et al, 1988). Research data were analyzed by multivariate analysis of covariance method.
Results: The findings indicated that there was a significant difference between the experimental and control groups in terms of positive and negative meta-emotions and emotional, social and educational adjustment. In the other words positive thinking skills teaching increased positive meta-emotions, decreased negative meta-emotions and improved emotional, social and educational adjustment in anxious elementary female students (P<0.001).
Conclusion: According to the results of this study, planning to use positive thinking skills teaching to increase positive meta-emotions, reduce negative meta-emotions and improve emotional, social and educational adjustment in anxious elementary female students can be useful and effective.

کلیدواژه‌ها English

Positive thinking skills teaching
Positive and negative meta-emotions
Emotional adjustment
Social adjustment
Educational adjustment
بنیسی، پریناز. (1398). اثربخشی آموزش مثبت‌نگری بر بهزیستی ذهنی، فراهیجان مثبت و توانایی خودمدیریتی زنان سالمند. مجله روانشناسی پیری، 5(3)، 227-217.
پوررضوی، سیده صغری و حافظیان، مریم. (1396). اثربخشی آموزش مهارت‌های مثبت‌اندیشی بر سازگاری اجتماعی، هیجانی و اجتماعی دانش‌آموزان. مجله روانشناسی مدرسه، 6(1)، 48-26.
جوانمرد، جواد؛ رجایی، علیرضا و خسروپور، فرشید. (1398). اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر به شیوه گروهی بر سازگاری اجتماعی، عاطفی و آموزشی دانش‌آموزان پسر ناسازگار متوسطه اول. فصلنامه روانشناسی کاربردی، 13(2)، 227-209.
حقانی، الهام؛ بنیسی، پریناز و بزازیان، سعیده. (1398). اثربخشی آموزش طرحواره درمانی بر نگرش ناکارآمد و نشخوار فکری دانشجویان دختر مضطرب روانشناسی بالینی دانشگاه تهران جنوب. فصلنامه رویکردی نو بر آموزش کودکان، 1(1)، 67-54.
حیدری، فاطمه؛ احدی، حسن و تاجری، بیوک. (1402). مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت و درمان شناختی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر اضطراب زنان نابارور. فصلنامه خانواده درمانی کاربردی، 4(2)، 240-227.
رمضانی، طاهره؛ خاکپور، رضا و اصغری، امیرعلی. (1402). اثربخشی مهارت آموزش سواد رسانه‌ای بر اضطراب و تفکر انتقادی والدین دانش‌آموزان پس مقطع ابتدایی. فصلنامه رویکردی نو بر آموزش کودکان، 5(3)، 33-23.
غضبان‌زاده، رضیه؛ اسماعیلی‌شاد، بهرنگ؛ معصومی‌فرد، مرجان و حاتمی‌پور، خدیجه. (1398). تاثیر آموزش گروهی مثبت‌اندیشی بر بهزیستی روانشناختی، فراهیجان مثبت و کیفیت رابطه زوجین در پرستاران. نشریه روان پرستاری، 7(6)، 34-26.
قزلسفلو، مهدی و همتی‌پویا، سمیه. (1397). اثربخشی آموزش نظم‌بخشی هیجانی بر سازگاری عاطفی، اجتماعی و تحصیلی پسرهای 10 تا 14 سال دچار اختلال سلوک. فصلنامه روانشناسی کاربردی، 12(2)، 202-183.
وکیلی، سمیرا؛ ریاضی، زهره؛ صفرپور دهکردی، سپیده و ثناگوی محرر، غلامرضا. (1399). نفش فراهیجان‌های مثبت و منفی، باورهای مذهبی و تاب‌آوری در پیش‌بینی اضطراب کرونا مبتلایان به بیماری دیابت نوع دو. نشریه پژوهش پرستاری، 15(4)، 92-83.
یکانی‌زاد، امیر؛ گل محمدنژاد بهرامی، غلامرضا و سلیمان‌نژاد، اکبر. (1397). اثربخشی آموزش مهارت‌های مثبت‌اندیشی بر سرمایه روانشناختی و شادزیستی دانش‌آموزان. فصلنامه سلامت روان کودک، 5(4)، 147-135.

  • تاریخ دریافت 01 مهر 1403
  • تاریخ بازنگری 27 مهر 1403
  • تاریخ پذیرش 09 بهمن 1403
  • تاریخ اولین انتشار 09 بهمن 1403
  • تاریخ انتشار 01 خرداد 1404