رویکردی نو بر آموزش کودکان

رویکردی نو بر آموزش کودکان

سازگاری تحصیلی و مهارت های اجتماعی: اهمیت آموزش مشارکت گروهی در آموزش

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد در رشته برنامه ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 دکتری مدیریت آموزشی،گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
چکیده
زمینه و هدف: هدف اصلی پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش به شیوه مشارکت گروهی بر سازگاری تحصیلی و رشد مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان دختر متوسطه اول ناحیه یک شهر ارومیه در سال تحصیلی 1402-1401 بود. روش : این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و با توجه به ماهیت موضوع و اهداف پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری تحقیق شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه اول ناحیه یک شهر ارومیه در سال تحصیلی 1402-1401بودند (3800 نفر). از میان این دانش آموزان، با روش نمونه‌گیری در دسترس، نمونه‌ای به تعداد 30 نفر انتخاب (15نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه گواه) شدند و جایگزینی مشارکت کنندگان در گروه‌های آزمایش و گواه به صورت جایگزینی تصادفی صورت پذیرفته است. آموزش مشارکت گروهی بر اساس بسته آموزشی (محمدی و همکاران، 1394) هفته‌ای دو جلسه و به مدت یک ماه برای گروه آزمایشی انجام شد. ﺑﺮای ﺳﻨﺠﺶ سازگاری تحصیلی دانش آموزان از پرسشنامه سازگاری تحصیلی بیکر و سریاک (1984) و برای سنجش رشد مهارت‌های اجتماعی دانش اموزان از پرسشنامه رشد اجتماعی آلیس وایتز من (1990) استفاده شده است. روایی محتوایی، صوری و ملاکی این پرسش‌نامه‌ها توسط اساتید گروه علوم تربیتی بررسی و تأیید شده است و پایایی آن‌ها به ترتیب 78/0 و 73/0 به دست آمد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS28 و از طریق آزمون تحلیل کواریانس تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که آموزش به شیوه مشارکت گروهی بر سازگاری تحصیلی و رشد مهارت‌های اجتماعی دانش آموزان دختر متوسطه اول ناحیه یک شهر ارومیه موثر بوده است. نتیجه‌گیری: استفاده معلمان از روش‌های تدریس فعال از جمله آموزش مشارکتی باعث می‌شود تا سازگاری تحصیلی و رشد مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان افزایش پیدا کند.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

Academic Adjustment and Social Skills: The Importance of Teaching Group Participation in Education

نویسندگان English

Tahereh Eslaminezhad 1
Salimeh Kordi Tamandani 2
Nasim Saeed 3
Salim Balouch 4
1 Assistant Professor, Department of Educational Sciences, Payam Noor University, Tehran, Iran.
2 : Master's degree in Curriculum Planning, Department of Educational Sciences, Tehran Payam Noor University, Tehran, Iran
3 Assistant Professor, Department of Educational Sciences, Payam Noor University, Tehran, Iran.
4 Ph. D in Educational Administration, Department of Educational Sciences, Faculty of Literature and Humanities, Urmia University, Urmia, Iran
چکیده English

Background and Objective: The main purpose of research was to investigate the effectiveness of group participation education on academic adjustment and social skills development of middle school girls in district one of Urmia city in the academic year of 2022-2023 (N=3800). . Methodology: The study is applied research in terms of its objectives and according to the nature of the subject and the objectives of the quasi-experimental research with the experimental group and the control group with pre-test and post-test. The statistical population of the study includes all middle school girl,s students in district one of Urmia city. Among these students, in accordance with quasi-experimental research and available sampling method, a sample of 30 people (15 in the experimental group and 15 in the control group) were selected and the participants in the experimental and control groups were randomly substituted. Group participation training was conducted for the experimental group based on the educational package (Mohammadi et al., 2014) for two sessions a week and for one month. To measure students' academic adjustment, Beaker and Seriac Questionnaire (1984) and to measure the development of social skills, Alice Weitzman's Social Skills Development Questionnaire (1990) was used. The content, face, and criterion validity of these questionnaires have been reviewed and approved by the faculty members of the Department of Educational Sciences. It has been found that their reliability using Cronbach's alpha was 0.78 and 0.73 respectively. The data were analyzed using SPSS28 software and through analysis of covariance test. Findings:The findings of the research showed that teaching in the way of group participation effective on the academic adjustment and development of social skills of girls students of the middle school girls in district one of Urmia city. Conclusion: The utilization of active teaching methods by educators, including participatory learning, enhances students' educational resilience and the development of their social skills.

کلیدواژه‌ها English

Academic Adjustment
Development of Social Skills
Group Participation
Students
اسماعیلی، ابراهیم و موسوی، فرانک. (1397).  مقایسۀ روش تدریس مشارکتی ازطریق محیط یادگیری الکترونیکی با شیوۀ سخنرانی و تأثیر آنها بر خلاقیت و پیشرفت درسی. مطالعات آموزشی و آموزشگاهی، 4 (12): 109-97.
امیرتاش، علی محمد؛ سبحانی‌نژاد، مهدی و عابدی، احمد. (1385). مقایسه رشد اجتماعی دانش آموزان پسر ورزشکار و غیر ورزشکار دوره راهنمایی تحصیلی. المپیک،  34(14): 53-62.‎
بوربور، سمیه.، فقیهی، مهدی و یزدان پناه، احمدعلی. (1396). بررسی اثربخشی سواد رسانه­های دیجیتالی بر رشد مهارت­های اجتماعی دانش آموزان (مطالعه موردی دانش آموزان تشکیلات فرزانگان متوسطه دوره اول کرج). شباک، 3، 10 (29): 25-34.
بهادری خسرو شاهی، جعفر و حبیبی کلیبر، رامین. (1396). تأثیر آموزش مهارت­های ارتباطی بر انگیزش تحصیلی و سازگاری تحصیلی دانشجویان دوره متوسطه. نشریه علمی-پژوهشی آموزش و ارزشیابی، 10 (39): 173-151.
توکلی زاده، سمیرا؛ احتشام زاده، پروین و جایروند، حمداله. (1403). مقایسه اثربخشی آموزش مهارت‌های زندگی، تمرینات بدنسازی و آموزش ترکیبی بر تنظیم شناختی هیجان دانش‌آموزان دختر ناشنوا شهر زاهدان. رویکردی نو بر آموزش کودکان، 6 (2)، 95-121.
حسین زاده، بابک؛ روئین، حسین؛ زلفعلی پور فر، رقیه (1399). تاثیر روش تدریس مشارکتی بر رشد روانی و مهارت­های اجتماعی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی. هفتمین همایش ملی مطالعات و تحقیقات نوین در حوزه علوم تربیتی، روانشناسی و مشاوره ایران، تهران.
خوش گفتار، سمیرا.، خوش گفتار، سمیه و میرشکاری، معصومه (1400). مقایسه اثربخشی روش تدریس مشارکتی و روش سنتی (سخنرانی) بر مهارت­های اجتماعی دانش آموزان مدارس چند پایه دوره ابتدایی. سومین همایش ملی آموزش کلاس­های چندپایه، گرگان.
روان، احمد؛ سماوی، سید عبدالوهاب؛ جاودان، موسی و حاجی علیزاده، کبری. (1400). پیش بینی عملکرد تحصیلی بر اساس هویت تحصیلی، حمایت معلم، سازگاری تحصیلی و عضوست روانشناختی در مدرسه بر دانشجویان. تازه­های علوم شناختی، 23 (3): 91-79.
ریزوندی، پریسا و امام جمعه، محمدرضا. (1402). بررسی تأثیرآموزش به شیوه همیاری بر رشد اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی دانش‌آموزان دختر متوسطه اول شهر کرمانشاه. توسعه­ی برنامه درسی، 1 (1): 12-133.
زنگی آبادی، معصومه؛ صادقی، مسعود و عزت اله قدم پور (1398). اثربخشی آموزش راهبردهای خودتنظیمی بر خودکارآمدی تحصیلی و سازگاری تحصیلی دانشجویان ناسازگار. فصلنامه پژوهش در نظام­های آموزشی، 13 (44): 87-71.
سبزی پور، امیر؛ جعفری زاده، زینب و حیدری وفا،  رشید (1403). بررسی رابطه باورهای فرا شناختی با تنظیم شناختی هیجان و ابراز وجود در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر کوهنانی. رویکردی نو بر آموزش کودکان، 6 (1)، 73-84.
سلیمان پور عمران، محبوبه و علیزاده، راحله. (1399). پیش بینی رابطه­ی بین یادگیری مشارکتی, تفکر خلاق و تفکر انتقادی با مهارت­های اجتماعی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی. توسعه­ی آموزش جندی شاپور، 11(2 ): 132-145.
شعبانی، حسن (1401). مهارت­های آموزشی و پرورشی (روش­ها و فنون تدریس). جلد یکم، تهران، انتشارات سمت.
صداقتی، جعفر، قاسمی، عبداله و شجاعی، معصومه (1395). تاثیر فعالیت­های ورزشی رقابتی و غیررقابتی بر رشد اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی. فصلنامه­ی مطالعات توسعه اجتماعی- فرهنگی، 2(3): 126-113.
فیضی، ایوب و مصرآبادی، جواد (1395). فراتحلیل تعامل جنسیت بر تاثیر روش­های تدریس مشارکتی و بحث گروهی. نشریه علمی-پژوهشی آموزش و ارزشیابی، 9 (33): 103-83.
قدم پور، عزت الله؛ حیدریانی، لیلا؛ کلانتر، جهانگیر و نصیری هانیس، غفار (1399). تأثیر آموزش هوش اخلاقی به شیوۀ قصه گویی بر سازگاری تحصیلی، اجتماعی و هیجانی دانش‌آموزان. تدریس پژوهی، 8(2): 54-37.‎
محمد زاده، علی؛ علیزاده، نادی و پایدار، فرانک (1399). نقش هوشمندسازی مدارس و راهبردهای فراشناختی بر سازگاری تحصیلی دانش آموزان (مطالعه موردی:  دانش آموزان دوره دوم متوسطه مدارس هوشمند شهر چمستان). مجله مدیریت فرهنگی، 13 (50): 55-35.
محمدی، مهدی؛ مرزوقی، رحمت اله؛ ناصری جهرمی، رضا و مختاری، زینب (1394). تاثیر تدریس مشارکتی بر انسجام گروهی دانشجویان: بررسی نقش واسطه­ای رویکردهای مشارکت. دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی، 16، 3 (61): 59-49.
نجیبی، سیده صدیقه؛ بشیون، مهدی و عظیمی، محمد (1400). بررسی تاثیر روش تدریس مشارکتی بر روابط اجتماعی دانش آموزان. ششمین کنفرانس ملی علوم انسانی و مطالعات روانشناسی، تهران.
یکانی زاد، امیر و سلیمان نژاد، اکبر (1400). مقایسه اثربخشی روش­های یادگیری مشارکتی و بارش مغزی بر سازگاری اجتماعی دانشجویان ابتدایی. فصلنامه روانشناسی سلامت و رفتار اجتماعی، 1 (4): 92-77.

  • تاریخ دریافت 25 تیر 1403
  • تاریخ بازنگری 31 مرداد 1403
  • تاریخ پذیرش 12 مهر 1403
  • تاریخ اولین انتشار 09 بهمن 1403
  • تاریخ انتشار 01 خرداد 1404