اکبری، ابوالقاسم. (1381). مشکلات نوجوانان و جوانان، چاپ دوم، تهران: نشر ساوالان.
ایزدیطامه، احمد و دیگران (1388). مقایسه تأثیر آموزش صبر و حل مساله بر کاهش پرخاشگری و انتخاب راهبردهای مقابلهای دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی، فصلنامه دانش انتظامی، ش 3، 182-207.
جاودان، موسی (1393). رابطه خودبازبینی، جو عاطفی خانواده و مهارتهای زندگی با پرخاشگری نوجوانان پسر. فصلنامه شخصیت تفاوتهای فردی. سال 3، شماره 5، 125-142.
درخشان، معراج و خرمایی، فرهاد. (1400). تاثیر مداخله مدل عمومی پرخاشگری و مهارت آموزی مبتنی بر رفتار درمانی دیالکتیکی بر پرخاشگری و نشخوار خشم، روانشناسی تحولی،
شماره 68، دوره 17، 393-404.
درودی، جواد؛ بشرپور، سجاد. (۱۳۹۸). بررسی رابطه ابعاد خشم و ویژگیهای انحرافی شخصیت با پرخاشگری سایبری، مطالعات روانشناختی 15 (1).
رزمجوئی، میترا؛ محمدی یوسف نژاد، سیدیونس و آقاجانبگلو، سوسن (۱۳۹۸). اثربخشی آموزش مدیریت والدین (PMT) به شیوه ساندرزبر کاهش پرخاشگری کودکان پیش دبستانی شهر یاسوج، پنجمین همایش ملی تازههای روانشناسی مثبت نگر، بندرعباس، دانشگاه فرهنگیان
سیدحسنی، فرشته السادات؛ سدرپوشان، نجمه و فلاح، محمدحسین (1397). پیشبینی پرخاشگری بر پایه ویژگیهای شخصیتی دختران نوجوان پایه نهم شهر یزد. جامعهشناسی آموزش و پرورش، 8، 79-67.
صافی، احمد؛ صافی، ناصر (1388). پرخاشگری کودکان و نوجوانان و نقش والدین و مدارس در پیشگیری و کاهش آن، پیوند، (233)، 36-74.
طلایی، فاطمه. (1399). پیشبینی پرخاشگری بر اساس عوامل شخصیتی و الگوی ارتباطات خانواده نوجوانان شهر کرهای، پایاننامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد، دانشکده علوم انسانی، گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان.
عبادی، مریم؛ ماشینچی عباسی، نعیمه؛ هاشمی، تورج. (1397). نقش مؤلفههای هوش هیجانی، ابعاد سرشت شخصیت در بهزیستی روانشناختی، پنجمین کنفرانس بینالمللی روانشناسی، علوم تربیتی و سبک زندگی، قزوین.
قلیپور، آرین. (1392). بررسی رابطه ویژگیهای شخصیتی و تسهیم دانش، یازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، تهران.
کیانی، ناهید، سلیمانپور عمران، محبوبه. (1400). بررسی مقایسهای خشم و پرخاشگری در کارمندان و اعضا هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی، فصلنامه علمی تخصصی مطالعات کاربردی در علوم اجتماعی و جامعهشناسی، سال چهارم، شماره 1، پیاپی: 11، جلد دو: 1-16.
مامی، شهرام؛ نادری، مصطفی (1392). عوامل موثر در پرخاشگری افراد و راه های مقابله با آن. پژوهشهای علوم انسانی، سال 5، ش 31.-75-90.
محمدی، پریسا؛ خداپرست، سیاوش (۱۳۹۷). بررسی رابطه بین ویژگیهای شخصیتی با افسردگی و پرخاشگری در بین زنان ورزشکار شنوا و ناشنوا شهر تهران، دومین همایش ملی دستاوردهای علوم ورزشی و سلامت اهواز، اهواز، دانشگاه علوم پزشکی اهواز.
موسوی، سیده فاطمه و والی، پریسا و رستمی، عذرا. (1398). بررسی پرخاشگری دانشآموزان وارتباط آن با شیوهی تربیت، فرزندپروری والدین، ششمین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم تربیتی و اجتماعی، بابل:https://civilica.com/doc/906426
میرزایی کوتنایی، فرشته؛ حسین خانزاده، عباسعلی؛ اصغری، فرهاد و شاکری نیا، ایرج (1394). نقش انسجام خانواده در تبیین رفتارهای پرخاشگرانه فرزندان. فصلنامه تحول روانشناسی کودک، سال 2، شماره 2.
نامجو، خدیجه؛ احمدی، نوشین و جمالیان زاده، سید برزو (۱۳۹۸). بررسی رابطه بین سبکهای دلبستگی، رضایت زناشویی، شیوههای فرزندپروری والدین با پرخاشگری کودکان پیش دبستانی شهر یاسوج، سومین کنفرانس دانش و فناوری روانشناسی، علوم تربیتی و جامعه شناسی ایران، تهران، موسسه برگزار کننده همایشهای توسعه محور دانش و فناوری سام ایرانیان.
نظری، نبی (۱۳۹۸). رابطهی سبک خلاقانه ودرمانده در حل مساله با ویژگیهای شخصیت در پیشبینی رفتار پرخاشگرانه، اولین کنفرانس بین المللی پژوهشهای نوین در روانشناسی، مشاوره و علوم رفتاری، تهران، دبیرخانه دائمی کنفرانس.
