انجمن‏ علمی مطالعات کودکان پیش از دبستان ایران رویکردی نو بر آموزش کودکان 2716-9766 5 3 2023 12 11 Presenting the empowerment model for the elderly in Tehran ارائه مدل توانمندسازی سالمندیاران شهر تهران 217 228 203753 10.22034/naes.2024.475003.1530 FA نسرین کریمی دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران حسینعلی جاهد گروه مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. پریناز بنی سی دانشیار گروه علوم تربیتی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2023 08 25 The purpose of this research is to present a model of empowering the elderly, focusing on the case study of Tehran. Geriatricians play a key role in improving the quality of life of the elderly, so empowering them can have a significant effect on increasing the quality of care for the elderly. In order to achieve this goal, the present research has identified the dimensions and components of empowerment of the elderly, evaluated the current status of empowerment in Tehran, prioritized these dimensions and components, and finally designed and evaluated the empowerment model. Using the research synthesis method, this research systematically reviewed related research and used qualitative content analysis to identify the main dimensions and components of empowering the elderly. The results showed that practical skills, communication skills, psychological and emotional support, management and leadership, and the use of technology are the five key dimensions of empowering the elderly. To evaluate the current situation, data were collected and analyzed through interviews and questionnaires with geriatricians and related professionals. The findings showed that the empowerment of the elderly requires improvement in the fields of practical training and psychological support. Next, by using Chang's fuzzy Delphi techniques, the identified dimensions and components were prioritized. This analysis showed that practical skills and psychological and emotional support have the highest priority, while the use of technology was ranked lower due to the complexities and limitations of practical implementation. Finally, the empowerment model was designed by combining research findings and experts' feedback, and fitting it through the evaluation of experts' opinions and the analysis of the model's fit indicators. The evaluation results showed that the proposed model has the necessary validity and can be used as an effective guide for planning and implementing the empowerment of elderly people. By presenting a comprehensive model, this research explains the effective factors in empowering geriatricians and offers practical suggestions for improving the quality of education and developing the skills of geriatricians. هدف این پژوهش ارائه یک مدل توانمندسازی سالمندیاران با تمرکز بر مطالعه موردی شهر تهران است. سالمندیاران نقش کلیدی در بهبود کیفیت زندگی سالمندان ایفا می‌کنند، بنابراین توانمندسازی آن‌ها می‌تواند تأثیر به سزایی در افزایش کیفیت مراقبت از سالمندان داشته‌باشد. برای دستیابی به این هدف، پژوهش حاضر به شناسایی ابعاد و مولفه‌های توانمندسازی سالمندیاران، ارزیابی وضع موجود توانمندسازی در شهر تهران، اولویت‌بندی این ابعاد و مولفه‌ها، و نهایتاً طراحی و ارزیابی مدل توانمندسازی پرداخته‌است. این پژوهش با بهره‌گیری از روش سنتز پژوهی، به بررسی سیستماتیک پژوهش‌های مرتبط پرداخته و از تحلیل محتوای کیفی برای شناسایی ابعاد و مولفه‌های اصلی توانمندسازی سالمندیاران استفاده کرده است. نتایج نشان داد مهارت‌های عملی، مهارت‌های ارتباطی، پشتیبانی روانی و عاطفی، مدیریت و رهبری، و استفاده از فناوری پنج بُعد کلیدی توانمندسازی سالمندیاران هستند. برای ارزیابی وضع موجود، داه‌ها از طریق مصاحبه و پرسشنامه با سالمندیاران و متخصصان مرتبط جمع‌آوری و تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که توانمندسازی سالمندیاران نیازمند بهبود در زمینه‌های آموزش عملی و پشتیبانی روانی است. در ادامه، با استفاده از تکنیک‌های دلفی فازی چانگ، اولویت‌بندی ابعاد و مولفه‌های شناسایی‌شده صورت گرفت. این تحلیل نشان داد که مهارت‌های عملی و پشتیبانی روانی و عاطفی دارای بالاترین اولویت هستند، در حالی که استفاده از فناوری با توجه به پیچیدگی‌ها و محدودیت‌های اجرای عملی در رتبه پایین‌تری قرار گرفت. در نهایت، مدل توانمندسازی با ترکیب یافته‌های پژوهش و بازخوردهای متخصصان طراحی و برازش آن از طریق ارزیابی نظرات متخصصان و تحلیل شاخص‌های برازش مدل انجام شد. نتایج ارزیابی نشان داد که مدل پیشنهادی از اعتبار لازم برخوردار بوده و می‌تواند راهنمایی مؤثر برای برنامه‌ریزی و پیاده‌سازی توانمندسازی سالمندیاران مورد استفاده قرار گیرد. این پژوهش با ارائه یک مدل جامع، به تبیین عوامل مؤثر در توانمندسازی سالمندیاران پرداخته و پیشنهادات کاربردی برای بهبود کیفیت آموزش و توسعه مهارت‌های سالمندیاران ارائه می‌دهد. https://journal.iocv.ir/article_203753_4cd737eab9c3222e38ef339648d4dfad.pdf