انجمن‏ علمی مطالعات کودکان پیش از دبستان ایران رویکردی نو بر آموزش کودکان 2716-9766 6 3 2024 11 21 Investigating the structural model of wisdom based on emotional compatibility and self-coherence with emphasis on the mediating role of infatuation experience in undergraduate female students of Tolo Mehr University, Qom. بررسی الگوی ساختاری خردمندی براساس سازگاری هیجانی و انسجام خود با تأکید بر نقش میانجی تجربه شیفتگی در دانشجویان دختر مقطع کارشناسی دانشگاه طلوع مهر قم 264 280 202612 10.22034/naes.2024.467962.1483 FA فاطمه باقری وشنوه وزارت آموزش و پرورش 0009-0000-5612-0085 Journal Article 2024 07 15 Purpose: The purpose of this research was to present a structural model of wisdom based on emotional compatibility and self-coherence, emphasizing the mediating role of the experience of infatuation. Method: The descriptive research method was of the correlation type (structural equations). 200 female undergraduate students of Tolo Mehr University of Qom were selected according to the entry and exit criteria using multi-stage cluster sampling. The tools used in this research included Ardelet's wisdom scale (2003), Rabiot et al.'s emotional adjustment scale (2007), Antonovsky's sense of coherence scale (1987), and Jackson and Eckland's fascination experience scale (2002). In order to analyze the research model, the structural equation model was used using AMOS24 software. Findings: The findings showed that emotional adjustment (P = 0.001, β = 0.54), self-coherence (P = 0.017, β = 0.30) and the experience of infatuation (P = 0.016, β = 0.30) β =) had a positive and significant effect on wisdom. Self-coherence had a positive and significant effect on the experience of infatuation (P = 0.001, β = 0.34); But emotional compatibility (P = 0.698, β = 0.06) did not have a significant effect on the experience of infatuation. The indirect results of the research model showed that self-coherence had an indirect effect on wisdom through the mediation of infatuation experience; But emotional adjustment did not have an indirect effect on wisdom through the mediation of infatuation experience. Overall, the results showed that the model had a good fit. Conclusion: Therefore, it is possible to evaluate the effectiveness هدف: هدف از پژوهش حاضر، ارائه‌ی الگوی ساختاری ساختاری خردمندی براساس سازگاری هیجانی و انسجام خود با تأکید بر نقش میانجی تجربه شیفتگی بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی (معادلات ساختاری) بود. از میان دانشجویان دختر مقطع کارشناسی دانشگاه طلوع مهر قم 200 نفر، با توجه به ملاک‌های ورود و خروج به شیوه نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس خردمندی آردلت (2003)، مقیاس سازگاری هیجانی رابیو و همکاران (2007)، مقیاس حس انسجام آنتونووسکی (1987) و مقیاس تجربه شیفتگی جکسون و اکلند (2002) بود. به منظور تحلیل مدل پژوهش از مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزار AMOS24 استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که سازگاری هیجانی (001/0=P، 54/0 β =)، انسجام خود (017/0=P، 30/0 β =) و تجربه شیفتگی (016/0=P، 30/0 β =) دارای اثر مثبت و معنی‌داری بر خردمندی بودند. انسجام خود اثر مثبت و معنی‌داری بر تجربه شیفتگی داشت (001/0=P، 34/0 β =)؛ اما سازگاری هیجانی (698/0=P، 06/0 β =) دارای اثر معنی‌داری بر تجربه شیفتگی نبود. نتایج غیرمستقیم مدل پژوهش نشان داد که انسجام خود از طریق میانجی‌گری تجربه شیفتگی اثر غیرمستقیم بر خردمندی داشت؛ اما سازگاری هیجانی از طریق میانجی‌گری تجربه شیفتگی اثر غیرمستقیم بر خردمندی نداشت. در مجموع نتایج نشان داد که مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود. نتیجه‌گیری: از این رو، می‌توان با تدوین مداخلات روان‌درمانی ازطریق تأثیرگذاری بر متغیرهای سازگاری هیجانی، انسجام خود و تجربه شیفتگی، اثربخشی این متغیرها بر خردمندی را بررسی کرد. https://journal.iocv.ir/article_202612_c1e7eb7166fb509b9f842074322cd55c.pdf