انجمن‏ علمی مطالعات کودکان پیش از دبستان ایران رویکردی نو بر آموزش کودکان 2716-9766 3 1 2021 03 21 The effectiveness of positivity education on students' mental health اثربخشی آموزش مثبت نگری بر سلامت روان دانش آموزان 40 45 119507 10.22034/naes.2020.257485.1068 FA مهدیه شوشتری رضوانی گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی سیده فاطمه جلادتی کارشناسی ارشد، سنجش و اندازه گیری. دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز. تهران، ایران زینب حجت انصاری کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران مهلا بهرامی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران Journal Article 2020 11 16 The aim of this study was to determine the effectiveness of positive thinking skills training on the mental health of female high school students in District 4 of Tehran. The type of research is quasi-experimental with pre-test-post-test design with control group. The population of this study consists of all female students in the second year of high school in district 4 of Tehran. From this community, one school has been selected by available sampling method and two secondary classes have been selected by random method. Goldberg Questionnaire (1998) was used to assess mental health. To conduct the research, both groups were pre-tested, then 10 90-minute positive thinking sessions were presented for the experimental group, but no intervention was performed for the control group. After the training, post-test was taken from both groups. Thus, the required data were collected and analyzed by covariance test. The results showed that the mean mental health of the experimental group was 50 in the pre-test but 44 in the post-test. Inferential analysis also confirmed the effectiveness of education on mental health with 99% confidence. Therefore, it is concluded that teaching positive thinking skills significantly improves students' mental health (P پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مهارتهای مثبت‌اندیشی بر سلامت روان دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه مدارس منطقه 4 شهر تهران صورت گرفته است. نوع پژوهش، شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه این پژوهش را همۀ دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه مدارس آموزش و پرورش منطقه 4 شهر تهران تشکیل داده اند. از این جامعه یک مدرسه به روش نمونه گیری در دسترس و دو کلاس متوسطه با روش تصادفی انتخاب شده است. به منظور سنجش سلامت روان، پرسشنامه گلدبرگ (1998) استفاده شد. برای اجرای پژوهش نخست از هر دو گروه پیش‌آزمون گرفته شده، سپس 10 جلسه 90 دقیقه ای مثبت‌اندیشی برای گروه آزمایش ارائه شده است اما برای گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای صورت نگرفته است. پس از پایان آموزش از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. به این ترتیب داده‌های موردنیاز پژوهش گرد‌آوری شدند و با آزمون کوورایانس مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان دادند که میانگین سلامت روان گروه آزمایش در پیش‌آزمون 50 بود، اما در پس‌آزمون 44 بود. همچنین تحلیل استنباطی با 99 درصد اطمینان، اثربخشی آموزش را بر سلامت روان تأیید کرد. بنابراین نتیجه‌گیری می‌شود که آموزش مهارتهای مثبت اندیشی، سلامت روان دانش‌آموزان رابه طور معنا‌دار بهبود می‌بخشد (05/0 https://journal.iocv.ir/article_119507_00de0d48f4919335f71c2cb3fc03773e.pdf